U ugodnom ambijentu Dječijeg pozorišta Republike Srpske otvorena je izložba crteža poznate banjalučke umjetnice i dugogodišnje scenografkinje ove kuće, Berine Šuščević. Pod nazivom „Studija mačke“, ova postavka publici otkriva još jedan intimni, ali izuzetno snažan dio njenog bogatog stvaralačkog opusa.
O ovoj nesvakidašnjoj seriji radova i specifičnom umjetničkom jeziku autorke, istoričarka umjetnosti Žana Vukičević zapisuje:
Izložba Berine Šuščević, scenografkinje Dječijeg pozorišta Republike Srpske, pod nazivom Studija mačke, predstavlja još jedan od skrivenih bisera iz njenog ateljea koji potvrđuje da je potrebno samo zaviriti u kreativni prostor ove umjetnice i već će se ukazati neko ostvarenje i te kako vrijedno naše pažnje. Ostajući samozatajna pojava na domaćoj umjetničkoj sceni Berina rijetko izlaže svoja djela, a od njihovog nastanka do trenutka kada publika najzad dobije priliku da ih vidi često prođe više godina, što je bio slučaj i sa prethodnom izložbom Ars combinatoria održanom 2023. godine.
Izloženu seriju crteža tušem, kredom i ugljenom na lesonitu izvela je još 2008. posmatrajući tadašnjeg vjernog saputnika u ateljeu – svog mačka dok spava. Ovaj nesvakidašnji model poslužio joj je kao inspiracija za deset crnih krokija na bijeloj osnovi proizašlih iz bilježenja trenutnih impresija mačijom anatomijom u sklupčanom položaju, a iznad svega zasnovanih na njenoj fascinaciji ljepotom mačijeg krzna, raznovrsnošću mogućih kombinacija njegovih boja i morfogenetski određenim rasporedom i repeticijom šara.
Tako se bijeli mačak sa karakterističnom sivo-crnom „tigrastom“ (tabby) mustrom na ovim crtežima transformisao u spletove crnih zamršenih linija koje se međusobno prepliću i preklapaju formirajući gotovo sasvim apstraktne kompozicije. Tek poneko uho, rep ili šapa upućuju da je riječ o predstavi životinje, čiji je nešto realističniji prikaz dat samo na jednom od radova. Jednostavnom igrom linije i forme Berina dočarava različite poze svog ljubimca, gracioznost i opuštenost prilikom spavanja, ali i istovremenu budnost i osluškivanje svega što se dešava oko njega, dok ljupkost mačijeg karaktera nagovještavaju nazivi djela: Zamršen, U sjeni, Durenje, Spavanje 1, Spavanje 2, Jedna polovina sna, Naopako, Klupko, Komešanje i Umivanje.
U načinu na koji je odabrala da izvede studiju svog mačka tokom spontane desetodnevne seanse crtanja, oslanjajući se primarno na konturisanje i linijsko naglašavanje njegovog prugastog krzna kao prepoznatljivog obilježja, uočava se specifičan Berinin umjetnički jezik proizašao iz spoja dvije profesije u kojima je jednako uspješna – scenografa i vizuelnog umjetnika. Zahvaljujući tome ove crteže lako možemo zamisliti u trodimenzionalnom vidu kao dijelove neke pozorišne scenografije.
